Ironman Maastrichgt 2018 door de ogen van de voorzitster

10 Aug 2018

IRONMAN Maastricht-Limburg 2018 verslag door de ogen van onze voorzitster!

Zowat anderhalf jaar geleden werd duidelijk dat verschillende ateleten geïnteresseerd waren in een volledige afstand. Waarom zouden we dit dan niet als club begeleiden? Na een overleg met de geïnteresseerden, werd de IM van Maastricht geprikt als wedstrijd. In de maanden erna schreven maar liefst 15 ratjes zich in. Wat een succes! We waren al vrij snel de club met de meeste inschrijvingen en dit is tot op het laatste zo gebleven.

Na maanden voorbereiding kwamen ze zondag met 13 aan de start. Koen de Paepe en Frederik De Mets moesten met een blessure op het laatste moment forfait geven. Heel jammer, maar als atleet moet je verstandig zijn en luisteren naar je lichaam!

Voor mij de eerste keer dat ik een IM meemaak. En het mag duidelijk zijn; ik heb geen spijt om er deze keer bij te zijn, als toeschouwer en supporter wel te verstaan. Wat een sfeer! Van voor 7u, voor de zwemstart, was er al sfeer. De DJ pept de atleten met zijn muziek wat op. Toch zien er de gezichten bij onze atleten wat ‘gespannen’ uit, vooral zij die voor de eerste keer meedoen. Het feit dat er door het warme water niet met wetsuit mag gezwommen worden, zorgt bij de meesten onder ons ook niet voor de nodige geruststelling.

De rolling-start geeft dan weer moed; elke 5” gaan er 3 atleten te water, wat maakt dat het gevecht in de eerste honderden meters er niet is.

Ik ben content dat ik ze alle 13 uit het water zie komen en ze lijken allemaal nog heel fris te zijn. Gelukkig maar; de dag is nog lang.

Op naar het fietsen, waar ik ze op de markt van Maastricht probeer aan te moedigen; samen met Tine, Joshua, Brecht en Sofie. We komen ook nog andere familieleden van atleten tegen. Hier is duidelijk een grote RTTO-aanhang aanwezig!

De app om atleten te volgen is fantastisch! We zien duidelijk wie waar zit en welk ratje we uit de bocht mogen verwachten. We zijn gerust dat iedereen de twee rondes heeft afgelegd en we ons kunnen opmaken om ze de morele steun te geven tijdens de loodzware marathon. Want ondertussen is de zon er helemaal door en is de temperatuur stevig opgelopen. Fingers crossed dat iedereen dit tot een goed einde brengt. Wat zou dat fantastisch zijn!!

We kiezen een plekje aan het stadspark, waar we ze twee keer per ronde zien passeren. Dankzij onze mooie pakjes zijn ze ook gemakkelijk te herkennen. De eerste twee rondes gaan voor de meeste atleten vrij gemakkelijk; vanaf de derde ronde zien we de vermoeidheid en vooral de warmte toeslaan. Gelukkig is iedereen zo verstandig om geen enkele bevoorrading over te slaan en hun tijd te nemen om daar terug wat energie op te doen. Wat roep je hen op zo’n moment toe? Hoe moedig je hen op zo’n moment het best aan? Ik heb er geen antwoord op gevonden maar toch heb ik hen één voor één telkens opnieuw iets toegeroepen, al was het maar om hen duidelijk te maken dat we er nog steeds waren, dat we zo trots op hen zijn!

De individuele resultaten zijn voor mij persoonlijk niet zo belangrijk; waar ik ongelooflijk fier op ben is dat we met 13 atleten aan de start zijn gekomen en we 13 finishers hadden. Allemaal overwinningen! 13 keer de woorden ‘you are an IronMan’ gehoord.

Als kers op de taart mochten we dag erna de prijs voor beste club in ontvangst nemen. Hoe trots kan je dan als voorzitter zijn? En weet je wat mij op z’n minst evenveel deugd deed? Te zien hoe de niet-deelnemende ratjes met jullie hebben meegeleefd. De vele Facebook-berichtjes en de verhalen dinsdag op de eerste training na de wedstrijd waren daar het bewijs van. Dit is een clubproject die door vele ratjes werd gedragen. Bedankt aan de sportieve cel voor alle inspanningen tijdens de voorbereiding! Bedankt aan alle ratjes voor het geloof in onze club! Bedankt aan alle familieleden en supporters voor de support voor en tijdens de wedstrijd. Jullie zijn een ongelooflijke morele steun! En vooral, bedankt aan alle sponsors Bekina Boots, Van Audenaerde bvba, DC technics bvba en The Flow zonder jullie steun is het voor ons niet mogelijk om onze club uit te bouwen tot de club die we nu kennen.